Wtorkowo

Jest ósma rano, Mariusz wyszedł z domu o piątej po całej nocy spędzonej z nami. Pojechał do Jaworzna. Dominika ogląda Roztańczoną Angelinę na Mini Mini i oczywiście co chwilę wstaje, żeby potańczyć. Chyba trochę się zmęczyła, bo właśnie pobiegła do kuchni po soczek z rurką :) Ja zaraz wychodzę na małe zakupy spożywcze, bo w lodówce pustki. Chcę dzisiaj zrobić barszcz biały na obiad, a nie mam nawet śmietany. No i parówek Hot Dog dla córki, ona innych nie lubi. Pogoda do kitu, więc zostawiam Domi z dziadkiem, czekam tylko aż dziadek się obudzi. Wstawiłam pranie, bo już nie mam gdzie chować brudnych rzeczy i mam nadzieję, że nie będzie padało przez cały dzień i uda mi się je wywiesić na balkonie. Z utęsknieniem czekam na poprawę pogody, podobno w drugiej połowie tygodnia. 

Miałam nadzieję, że pod koniec miesiąca Mariusz dostanie pierwszą wypłatę, nie ukrywam, że przydadzą się nam te pieniądze. Ale niestety, szef wypłaca im 15 każdego miesiąca, a ponieważ on pracuje dopiero od początku maja, to dostanie pieniądze dopiero za miesiąc. No nic, jakoś musimy sobie radzić. Najgorzej, że Dominika bardzo marzy o rowerze i obiecaliśmy jej, że na pewno dostanie go na Dzień Dziecka. 

Dziś są urodziny mojego chrześniaka, kończy 10 lat, a ja nawet nie mam teraz kasy, żeby mu coś kupić. Znowu 30 maja chrześnica będzie miała 3 latka. Potem Dzień Dziecka, w międzyczasie jeszcze Dzień Matki. Same wydatki. Nie wspomnę, że w czerwcu ja kończę 25 lat, a Mariusz 30. 

Uciekam ubierać się i zaraz lecę na te zakupy. Dziadka chyba sama będę musiała budzić. Albo Domi podpuszczę i ona go obudzi, żeby nie było na mnie :)

Widzę, że niewiele osób zostawia mi komentarze. Chyba za bardzo nudzę ostatnio na tym blogu.