Teraz moja kolej

Dziecko zdążyło mi wyzdrowieć, a od wczoraj ja mam temperaturę i łamie mnie w kościach. Dziś wstałam znowu z bólem gardła. Do pracy dziś nie idę. Zaprowadzę Domi do przedszkola i wracam do łóżka. Mariusz wróci z trasy ok 12-13 to jeszcze mielone zrobię na obiad i poza tym nie wstaję spod kołdry. Bo jak znam życie to w środę już będą mnie w pracy potrzebować.
Wczoraj Dominika wyszła z przedszkola zachwycona. Dziadek ją odebrał, a ja spotkałam się z nimi pod blokiem. Tęskniła za swoją Judytką, za zajęciami dodatkowymi, za całym przedszkolem. Mieli zajęcia teatralne i robili na nich maski. Oczywiście moje dziecko w tej masce wracało do domu. Na rytmice pani napisała jej na ręku szóstkę za ładne śpiewanie i chodziła dumna z tym "tatuażem". A w domu wszystkich straszyła swoją maską i udawaliśmy, że bardzo się boimy. Trochę była zła, że mama leży w łóżku i położyła się ze mną. Obie zasnęłyśmy na 1,5 godziny!
Zaraz ją zbieram i lecimy do przedszkola. Dziś gimnastyka korekcyjna z panią Basią. Nie chcę mi się wychodzić, bo leje, ale Dominika nie chce nawet słyszeć o zostaniu dziś w domu. A ja cieszę się, że lubi przedszkole. Bo rok temu płakała i tęskniła za nami.  Tak więc zakładamy kalosze, bierzemy parasolkę i lecimy.