O naszej czterolatce

I Dominika ma już cztery lata!!!

Oj nawet nie wiecie jaka ja stara się czuję :)

Jest wspaniałą córeczką, najlepszą jaką mogłabym sobie wymarzyć. Bardzo ją kocham i każdego dnia moja miłość do niej jest większa. Gdybym mogła uwolniłabym ją od wszystkich trosk i zmartwień. Niestety nie mogę.

Dominisia w dzień urodzin od rana czekała na gości i co chwilę zaglądała do kuchni i pytała kiedy będzie tort i goście z prezentami. Bardzo się cieszyła, że ma urodziny. Pokazywała na paluszkach ile ma teraz latek.

Pomagała w dekorowaniu mieszkania, bardzo była przejęta. Gdy postawiliśmy tort na stole, to musiała kremu popróbować paluszkami :)

Tak się najadła słodkiego, że potem brzuch ją bolał.

Oczywiście najważniejsze były prezenty - zestaw plastyczny (kredki, mazaki, farby, nożyczki, klej) bo ona uwielbia rysować i malować, klocki Lego, książka o dinozaurach, piżamka, puzzle.
Spać poszła zaraz po północy umęczona dniem pełnym wrażeń. Ale petardy widziała :)

Byłam dziś w przedszkolu na rozmowie z nauczycielką. Dominika nie chce bawić się z dziećmi. Wybrała sobie jedną koleżankę i tylko z nią się bawi. Martwi mnie to :( Rozmawiałam z nią na ten temat, ale Dominisia jest skryta i nie chciała mi nic wyjaśnić. Powiedziała tylko, że ona w przedszkolu bardzo za mną tęskni i chciałaby, żebym była tam razem z nią. Mam nadzieję, że w końcu odnajdzie się w grupie.